Pavel Gililov
Urodził się w Związku Radzieckim. W wieku ośmiu lat wystąpił z orkiestrą. Jego zdolności muzyczne odkrył Dymitr Kabalewski; z polecenia kompozytora rozpoczął studia w konserwatorium w Sankt Petersburgu, które ukończył z wyróżnieniem. W 1972 roku, jeszcze jako student, zwyciężył w Narodowym Konkursie Muzycznym w Moskwie. Jest także laureatem Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w Warszawie (1975) oraz zdobywcą I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Viottiego w Vercelli (1978).
W 1978 roku Pavel Gililov wyemigrował na Zachód i kontynuował działalność koncertową. Nagrania płytowe m.in. dla Deutsche Grammophon Gesellschaft, RCA Victor, Toschiba EMI, Virgin i Orfeo umocniły jego wysoką pozycję. Prowadzi mistrzowską klasę fortepianu w Hochschule für Musik w Kolonii. Razem z Pierre Amoyalem jest kierownikiem artystycznym Akademii Letniej w Lozannie.
Artysta dużo czasu poświęca muzyce kameralnej. Jest członkiem Berlińskiego Filharmonicznego Kwartetu Fortepianowego; od 1975 roku tworzy duet z wiolonczelistą Borisem Pergamenschikowem; od 1995 roku trio z Victorem Trietiakowem i Karine Georgian.
Uczestniczył w licznych festiwalach: m.in. w Newport (USA), Barcelonie, w Festspiele w Salzburgu, Berliner festwochen, w Edynburgu, Szlezwik Holsztynie. Najważniejszymi punktami sezonu koncertowego 1998/99 będą trasy koncertowe po Japonii i Stanach Zjednoczonych.
Pavel Gililov był pierwszym wykonawcą wielu utworów współczesnych kompozytorów, niektóre z nich były jemu dedykowane.
Powrót